Zoals wij samen lagen in het gras, 
dicht bij een groene laan die
naar de wereld leidde, ergens;
het breekbaar licht geluid
van eenden in de plas,
met boven ons de wolken
die voor ons dachten;
de zon, glimlachtend mee-verliefd,
bleef op ons wachten.

Een boottocht kan ik mij herinneren
en dagen zorgeloos als water;
zo vaak wij lachten
deden vogels het ons na,
en 's nachts lieten wij
de grachten zwijgen.

Nico Pot

foto Šeisjen
Pictures and Poems
home